Trzeba wiedzieć kiedy się tam wybrać. Nie każda bowiem pora sprzyja.
Podobno do dziś straszy tutaj o północy i dwunastej. Lepiej o tej porze tam się nie pokazywać. Miejscowi omijają to przeklęte miejsce. Powiadają także, że o północy odbywają się na Wzgórzu Kamień sabaty czarownic.

Wyprawa planowana z początkiem maja przeturlała się na końcówkę miesiąca. Z konieczności poniekąd. Maj zaowocował bowiem jeszcze jednym Rajdem, po cerkiewkach ziemi lubaczowskiej.

Dobrze się złożyło, bowiem susza tej wiosny spowodowała wzrost zagrożenia pożarowego na terenach leśnych

Wbrew pozorom, przygotowanie rajdu, to nie jest wcale taka prosta sprawa.
Wspaniałe bywają wyprawy improwizowane, gdy skrzykuje się kilka osób i pomysł na jej trasę powstaje w ostatniej chwili. W przypadku rajdów planowanych (chociaż wielu z nas nie lubi planowania) muszą jednak być precyzyjnie przygotowane. Od pomysłu, poprzez ustalenie terminu odpowiadającego możliwie największej liczbie osób, po szczegółowe wytyczenie trasy, zapewnienie wstępu do zwiedzanych obiektów, czy wreszcie umówienie miejsca na porajdową biesiadę.

Po raz czwarty spotkaliśmy się na Zimowym Rajdzie GTR. Po dwóch pierwszych, którym towarzyszyła prawdziwie zimowa sceneria, tym razem, podobnie jak przed rokiem, z trudem szukaliśmy śladów zimy. Wędrowaliśmy wzgórzami Roztocza Środkowego, w okolicach Bondyrza. Trasę wymyślił i poprowadził nas nią niezrównany Edi.

Coroczny, już VI Grupowy Rajd GTR wyznaczono na dzień 8.11.2008r.
Obok cerkwi w Woli Wielkiej zameldowała się, rekordowa jak dotąd, grupa 54 osób.
Pogoda wspaniała.
Relacja ówczesnej nowicjuszki, Sosny...

Niezapomniana wyprawa. Obfitość wrażeń. Dziesiątki wspaniałych miejsc i obiektów minionej przeszłości. Pouczająca karta historii.
Poranek. Przejście graniczne w Zosinie. Formalności. Oczekiwanie. Wymiana waluty.
Zatrzymujemy się w tym celu. Malutka miejscowość. Tuż za granicą, Ustiług.