Ikonostas w cerkwiach dawnej eparchii przemyskiej i lwowskiej
Ikonostas to ściana z ikonami, która w cerkwi oddziela sanktuarium od nawy. Nazwa pochodzi od greckich słów eikón (obraz) oraz stásis (pozycja, umiejscowienie). Różnie jest interpretowane znaczenie tej przegrody. Paweł Florenski w swoim eseju o ikonostasie pisze o dwoistości wszystkiego, co zostało stworzone: rzeczy widzialnych i niewidzialnych. W cerkwi przestrzenią związaną z Niebem i niewidzialnym Bogiem jest sanktuarium a przestrzeń ziemska, w której przebywają wierni to nawa. Ikonostas jest granicą między nimi.
Umieszczone na ikonostasie wizerunki Chrystusa, Bogarodzicy i świętych przekazują informacje o boskiej naturze, o historii zbawienia. Mają prowadzić ku Bogu, kierować ku Niemu myśli patrzącego, przenosić myśl człowieka w sferę niebiańską, w sferę boską.
